dinsdag 7 juni 2011

Op vakantie met Joop den Uyl

Nog een paar daagjes en ik zit met mijn derrière in la douce France. Voor het inbrekersgilde op verkeerde gedachten wordt gebracht, een enorme valse hond bewaakt de schamele bezittingen die ik inmiddels verzameld heb. En bijtwonden en hondsdolheid zou ik niet willen oplopen om die enorme tv (als in zwaar als een rijtjeshuis met een scherm van 70cm) te stelen.
Reisgenoot dit jaar is, naast mijn meissie, de weledele Johannes Marten den Uyl. Zijn levensverhaal opgetekend door Anet Bleich moet een dezer dagen in mijn brievenbus liggen. Uiteraard gaat mijn trouwe reisgenoot, de e-reader, ook mee, maar de biografie van Joop den Uyl is (nog) niet in digitale vorm voorhanden. Gelukkig maar, dan kan-ie mooi in mijn boekenkast tussen de andere biografieën. Ondertussen een piepklein kabinetje verzameld met Luns, Zalm, Pronk, Van Someren-Downer, Theo Joekes en Marjet van Zuylen.
Ook erg prettig om te lezen is Marcel Metze. Hij heeft met ‘De Stranding’ een nieuw genre gecreëerd; politieke non-fictie. In de aanloop ervan is ook aan te raden ’De verbeelding aan de macht’ van Peter Bootsma  en Willem Breedveld over het Kabinet-Den Uyl. En inderdaad, ik ben dol op de ‘oude politiek’. Leuk is  het boek dat Frits Bolkestein en Margriet Brandsma samen schreven. In Haags duet beschreven zij hun dagelijkse beslommeringen tijdens de verkiezingscampagne in 1998, Bolkestein als aanvoerder van de VVD, Brandsma als volger van de VVD namens de NOS. Een fraai beeld van voor en achter de camera.
Dus ziet u straks ergens in Zuid-Frankrijk iemand zitten lezen in de biografie van Joop den Uyl? Niet storen! Tenzij u uit eigen ervaringen kunt putten en de biografie op bepaalde punten kunt aanvullen. Daar heb ik graag een fles wijn of twee voor over alsmede mijn gezelschap tot uw woorden of de wijn mij tot slapen dwingen.  

woensdag 1 juni 2011

Electoraat mag links blijven liggen

De SP-wethouder heeft het inmiddels door. De zomermaanden zijn bij uitstek geschikt om de minst populaire maatregelen erdoor te drukken. De aanpassing van de inzameling van het grofvuil vond vorig jaar op dezelfde wijze plaats als de nieuwe uitbreiding van het betaald parkeren.

De commissie Leefomgeving heeft er inmiddels niets meer over te zeggen, want de weerstand is daar al te groot en dus kan het ‘veilig’ naar de raad. De PvdA, GroenLinks en SP zullen als makke schapen instemmen met de verdere uitbreiding van het betaald parkeren. De parkeernota uit 2008 wordt daarmee met voeten getreden; alleen bij voldoende draagvlak kan betaald parkeren worden ingevoerd en uit metingen blijkt juist dat er zeer weinig draagvlak is.

Jammer. Als lid van de oppositie voelde ik me zelden zo teleurgesteld. Het is namelijk niet nodig. Om meerdere redenen niet. Maar er is geld nodig om genoeg kunstwerken te kunnen kopen ter meerdere eer en glorie van het stadsdeel. En de SP voert gewillig uit. Het kritische geluid is, door het schrappen van fiscale maatregelen in de Rode Kruisstraat, verstomd. In de andere straten is het electoraat niet zo links.