Geen taart, geen kaart, geen slingers (geen liedje van André Hazes) of andere festiviteiten. Gelukkig maar. Toch alweer een jaar bezig in Noord met wat ik het beste kan: mijzelf overal mee bemoeien, grote bek opzetten en uit de naad werken. En ik geniet er nog steeds van.
En nu komt de hamvraag; ben ik de beste waarnemer van Noord geworden. Ik heb geen idee. Zou je het afmeten aan kennis dan ben ik bang dat ik nog het onderspit moet delven. Er zijn waarnemers die echt veel meer weten dan ik (Rink Slotema, Henk Rollingswier, Wim van Duyl, Dennis Overweg). Op dat punt kom ik tekort, voornamelijk omdat ik nog maar dik twee jaar in Noord woon.
Kijken we naar profileren, de mate waarin ik onderwerpen onder de aandacht heb kunnen brengen, dan scoor ik veel beter. De artikelen in De Telegraaf, Metro en Echo heb ik bewaard en ik ben er niet ontevreden over. Mijn naam hadden ze meestal wel goed, al werd ik wel vaak raadslid genoemd. Dit ondanks uitdrukkelijke duiding. Altijd nog beter dan betweter, querulant of mafketel. Collega-waarnemers hebben zich veel minder gemanifesteerd, al of niet bewust.
En dan langs de arbeidsmeetlat. Wat heb ik gedaan? Ik mocht bijeenkomsten bij de afvalinzameling mede organiseren, een bijeenkomst met iemand uit de uitvaartbranche leiden, overleggen van oppositiepartijen plannen en bijwonen en het voorzitterschap van de raadswerkgroep Papierloos Vergaderen. Ik kan niet het hele spectrum overzien, maar volgens mij zijn er niet veel actievere waarnemers.
Conclusie, het streven is in belangrijke mate wel behaald. Volgend jaar binnen de partij de beste waarnemer worden. Een flinke klus, maar vooral een leuke uitdaging.
